Met 64 Contenders aan de start en 4 Nederlandse deelnemers beloofde het Italiaans Kampioenschap op het prachtige Lago d’Idro een mooi evenement te worden. Voor Pim, Paul en mij begon het avontuur op donderdag met de reis naar Noord-Italië. Aalbert was al aanwezig, dankzij zijn huis aan het meer dat als perfecte uitvalsbasis diende.
Op vrijdag trok in de middag de wind aan en besloten we samen met enkele Italiaanse zeilers het wedstrijdgebied te verkennen. Tijdens het varen zagen we regelmatig bliksemflitsen tegen de bergwanden verschijnen. De lokale zeilers leken zich daar weinig zorgen over te maken en voeren onverstoorbaar door. Dat gaf ons voldoende vertrouwen om ook op het water te blijven en alvast kennis te maken met de omstandigheden voor de komende wedstrijddagen.
Zaterdag stond de eerste wedstrijddag op het programma. Met 12 tot 15 knopen wind en volop zon waren de omstandigheden bijna ideaal. Paul en Pim begonnen sterk met een 5de en 7de plaats in de eerste race. In de tweede race was het vooraan in het veld druk met Nederlanders: Pim finishte als 3de, ikzelf als 5de en Paul vlak erachter als 6de.
De absolute uitblinker van de dag was echter de Australiër Mark Bulka. Het zag er bij hem opvallend eenvoudig uit: vanaf de start voer hij telkens weg van de rest van het veld en voer hij steeds verder weg van de rest gedurende de race.
Na afloop van de wedstrijden werden we door Aalbert uitgenodigd voor een etentje bij hem thuis. Met Pim, Paul en hun vriendinnen bleek het nog een kleine uitdaging om de juiste route te vinden, maar uiteindelijk kwamen we na een bescheiden omweg aan. Aalbert had een heerlijke risotto bereid, wat zorgde voor een gezellige Italiaanse avond aan het meer.
De zondag begon een stuk minder veelbelovend. Door de bewolking was het onzeker of de thermische wind zou ontstaan en daarnaast werd er storm voorspeld. Terwijl we wachtten op wind kwamen Petra en Jantine ons op hun SUP-boards bezoeken. Dat bleek uiteindelijk het hoogtepunt van de dag, want na uren wachten werd er geen wedstrijd gevaren en keerden we zonder resultaat terug naar de wal.
’s Avonds waren Aalbert en ik uitgenodigd bij de campers van Paul en Pim voor een barbecue. Hoewel de voorspelde storm overdag uitbleef, werd er regen verwacht voor de avond. Daarom verhuisde het Nederlandse gezelschap naar de overkapping bij Aalberts huis en was ik weer de taxi. Nadat de auto voorzichtig door een bijzonder smal straatje was gemanoeuvreerd tot aan de voordeur van Aalbert, kon het feestmaal beginnen en werd het opnieuw een gezellige avond.
Maandag was er meer hoop op wind. Het wedstrijdcomité leek echter lange tijd niet door te hebben dat het startschip in een windstil gedeelte van het meer lag, terwijl enkele honderden meters verderop al een briesje stond. Omdat het wachten lang duurde, besloten Pim en ik de tijd nuttig te besteden. We voeren stukken upwind naast elkaar om meer snelheid uit de boten te halen. Daarbij probeerden we verschillende zeiltrim en stagspanningen uit en wisselden we zelfs kort van boot om nieuwe ideeën op te doen.
Na enkele uren werd de baan uiteindelijk verlegd. De eerste start moest nog worden afgebroken vanwege een forse winddraaiing, maar daarna zette de wind goed door. In ongeveer twintig knopen ontstond een prachtige wedstrijd. Door de drukte bij het startschip koos ik voor een start bij de pin-end, waar meer wind stond. Paul maakte dezelfde keuze en dat pakte uitstekend uit. Hij rondde als 1ste de bovenboei, met Mark Bulka kort daarachter. Pim en ik volgden beiden op enkele plaatsen afstand. Uiteindelijk bleek Mark opnieuw niet te verslaan en finishte Paul als 2den. Zelf kwam ik als 5de over de streep, met Pim direct achter mij op de 6de plaats.
De tweede race van de dag werd uiteindelijk gefinisht bij de eerste beneden boei omdat de wind eruit zakte.
Voor dinsdag waren de vooruitzichten opnieuw weinig hoopgevend. Daarom besloten Paul en ik vroeg in de ochtend richting Nederland te vertrekken. Pim en Aalbert bleven nog in afwachting van mogelijke races, maar uiteindelijk werd er niet meer gevaren.
Aalbert keerde niet alleen huiswaarts met mooie herinneringen, maar ook met een nieuwere houten Bonezzi die hij tijdens het evenement heeft aangeschaft. Daarnaast viel hij ook nog in de prijzen met de zogenaamde “Terminator-prijs”, een onderscheiding die door de Italianen wordt uitgereikt.
Na vier dagen werd Mark Bulka overtuigend winnaar van het evenement. Roberto kroonde zich tot Italiaans kampioen, terwijl Antonio het podium compleet maakt.
Voor de Nederlanders eindigde Pim op de 5de plaats, Paul werd 8ste, ikzelf 12de (de reden voor mijn eerste verhaaltje) en Aalbert 59ste.
Al met al was het een fantastisch weekend op een prachtige locatie. Wanneer de wind aanwezig was, leverde Lago d’Idro schitterende wedstrijden op. Mijn nieuwere Bonezzi voelde zich duidelijk thuis op het Italiaanse water en liep het hele weekend lekker in deze omstandigheden.
Remco NED 2756
Foto's: https://www.flickr.com/photos/
Foto's: https://photos.google.com/share
Video: https://youtu.be/hz7gm47S4w8?si=Y88vOFlwVMcVnT9c
Uitslagen:
