Op 15 en 16 augustus was het weer tijd voor de Benelux Regatta op het prachtige Grevelingenmeer bij Scharendijke. Met negen Contenders aan de start was het misschien geen groot veld, maar toch een recept voor een lekker weekend.
Nadat de Finn-klasse de eerste van meerdere algemene terugroepen van het weekend had gemaakt op zaterdag, was het tijd voor de Contenders om te starten. De zaterdag bracht wisselende omstandigheden met zich mee: van vol hangen tot jezelf wat hoger ophijsen in de trapeze.
De man van de dag was Enno. In de eerste wedstrijd vertrok hij direct naar voren en gaf hij zijn leidende positie niet meer uit handen. Hetzelfde kunstje herhaalde hij in race drie. In de tweede race had ikzelf ineens het licht gezien waarbij ik kon loskomen van de groep om comfortabel naar een eentje toe te varen.
Wat de zaterdag vooral kenmerkte, was hoe dicht het veld bij elkaar lag. Over de hele baan werden mooie onderlinge duels uitgevochten waarbij iedereen nog dicht bij elkaar lag en alles openlag voor de tweede wedstrijddag.
Op zondag liet de wind zich niet direct zien. De tocht naar het startschip veranderde in een drie uur durende dobberpartij. Dat gaf voldoende tijd om te genieten van de rust op het water, de zeehondjes die af en toe nieuwsgierig naast de boot opdoken en het uitzicht over de Grevelingen. Rik nam zichzelf een uur de tijd om de haven van Den Osse vanaf het water eens rustig in zich op te nemen. Al had hij weinig andere keus met de wind die volledig was verdwenen
Toen uiteindelijk iedereen fris en fruitig bij het startschip was aangekomen, begon zich een briesje van ongeveer tien knopen te ontwikkelen. Genoeg voor nog twee mooie wedstrijden. Bart en Vincent hadden inmiddels afgehaakt, waardoor het veld iets kleiner was geworden.
Voor Kees en mij begon de dag spannend. We stonden allebei op negen punten, met mij op de tweede plaats en Kees op de derde plaats.
In de eerste race van de dag lag ik tweede op de reach naar de outerloop, achter Enno. Kees kwam vervolgens over mij heen en in een poging hem achter mij te houden, besteedde ik misschien iets te veel aandacht aan mijn directe concurrent eruit te loeven. Terwijl wij elkaar bezighielden, profiteerden Enno en Rik optimaal. Enno kreeg de overwinning bijna in de schoot geworpen en Rik wist ons allebei voorbij te gaan. Na deze race had Kees de tweede plaats overgenomen met één punt voorsprong.
Daarmee was de opdracht voor de laatste race duidelijk: de sympathieke Zeeuw achter mij houden als ik het verslag wilde uitbesteden. Dat lukte helaas niet. Hoewel ik als tweede finishte, wist Kees er een overwinning uit te persen en daarmee de tweede plaats veilig te stellen. Enno had onderweg nog kans op een betere klassering, maar kwam vlak voor de finish midden tussen de groep Finns terecht, wat hem uiteindelijk een tweede plaats kostte.
Ook achter het podium werd stevig gestreden. Job lijkt met zijn derde boot van het jaar eindelijk de juiste gevonden te hebben en sloot het weekend af op een keurige vierde plaats. Daarachter volgden de drie broers Thorborg, die binnen slechts drie punten van elkaar eindigden.
Al met al was het opnieuw een geslaagd Benelux-weekend. Met wisselende omstandigheden, spannende wedstrijden en een veld dat dicht bij elkaar lag, was het tot de laatste race onduidelijk hoe het klassement eruit zou gaan zien.
Het waren twee heerlijke dagen in Zeeland, ik kan het iedereen aanraden om volgend jaar mee te doen aan deze wedstrijd.
Remco – NED 2756
