Na enkele last minute afvallers kwamen we met 11 boten aan de start bij de Internationale Easter regatta 2026. Wij mochten op de Derde Plas varen samen met de “grote jongens”, de Stars, de FD’s en de Finnen en zeilden een up en down veld met 2 voordewindse rakken en de finish bij de bovenboei. Er waren in totaal 11 races gepland, maar uiteindelijk hebben we er 7 gezeild.

Zaterdag; een fijne start van het zeilseizoen
De eerste wedstrijddag op zaterdag was meteen een hele mooie. De zon liet zich zien, de temperatuur was te doen en vooral de wind was fijn met zo’n 12 tot 14 knopen. In de eerste wedstrijd koos ik samen met Bart voor de linkerkant van het rak en dat pakte goed uit. Net voor Remco en Dirk ronden we de bovenboei. In het laatste rak moest ik vooral Bart en Dirk goed in de gaten houden en defensief varen. Dat lukte aardig en zo had ik mijn eerste winst te pakken voor Bart, Remco en Dirk. In de tweede wedstrijd zat min of meer hetzelfde groepje voorin. Vlak bij de hele korte finishlijn werd het ontzettend spannend. Dirk kwam achter de winnaar Remco over bakboord binnen voor de tweede plek, terwijl er ook nog een achterblijvende Finn net achter hem ging finishen. Ik kwam over stuurboord en bedacht wat te doen; overstag of iets afvallen en achter beide boten langs. Ik maakte een onhandige manoeuvre en voor ik het wist lag ik aan loef te spartelen op de finishlijn. Wel gefinisht gelukkig, een beetje tot verdriet van Aalbert die dacht me dit keer geklopt te hebben. Geen grote bijzonderheden in de derde en vierde wedstrijd. Remco bleef goede zaken doen in zijn nieuwe boot en knisperend nieuw zeil. Wel kwam Paul na zijn stroeve start goed op gang en ook Dirk pikte een race mee. Aan het eind van de eerste dag stond Remco eerste, maar het stond allemaal qua punten heel dicht bij elkaar.

Zondag; veel wind, guur en alleen voor de dapperen
De tweede dag was een ander verhaal. We kregen de staart van een flinke depressie met plus 20 knopen (en soms veel meer) en zo’n 11 graden. De Stars besloten hun masten te sparen en bleven aan de kant. De andere klassen gingen na een uur uitstel het water op, althans de dapperen onder ons. Ik voelde me verre van fit, vond het met jas en muts al koud genoeg aan de kant, en besloot aan de wal te blijven. Gelukkig wilde Remco de rol van vliegende reporter overnemen. ‘Met deze vlagerige wind was het best ‘tricky’ om door en uit de haven te komen. Daarna kruisten we naar de Derde Plas om vervolgens een hele poos in de luwte van een van de vele eilanden te wachten totdat de baan er goed in lag. Het werd een leuke race met genoeg wind waarbij Paul snel op voorsprong kwam gevolgd door Jörg, Dirk en een stukje erachter ik en dan Martin August. Tussen de 1e en 2e race was het startschip afgedreven waardoor we nog iets langer moesten wachten. In de tweede race begon ik heel goed en ik ging zelfs voor Paul door de eerste benedenwinds gate. Maar ik stuurde te snel op, sloeg om naar lij en voor ik het wist zat mijn mast al in de blubber. De tweede race werd ruim gewonnen door Jörg, gevolgd door Paul en dan Dirk.’
’s Avonds aten we met een grote groep bij de Koninklijke. Lekker eten, een knisperend haardvuurtje voor de warmte en gezellig geklets in Nederlands, Engels en Duits door elkaar.

Paasmaandag; zonnetje maar wel heel weinig wind
Op de derde dag werden we getrakteerd op een mooi zonnetje en het voelde gelijk een stuk aangenamer. Maar ja, qua wind waren de verwachtingen niet geweldig. Zouden we nog een race kunnen varen? Met een vriendelijke 5 tot 7 knopen voeren we aan de wind naar de start. Na enig uitstel werden we weggeschoten. Cees was weer van de partij en koos de rechterzijde, die gunstig bleek waardoor hij even voorop lag. Maar bij de bovenboei lag Dirk eerste, met Jörg en mij er net achter. Jörg en Paul deden vervolgens goede zaken in het voordewindse rak en daarna liep Jörg nog verder uit en werd soeverein eerste in de afgekorte wedstrijd.

De tussenpozen zonder wind werden steeds langer. Er werd nog wel gestart maar het was dobberen, het duurde een eeuwigheid om gewoon de startlijn te passeren. Desondanks wist Jörg, toch niet echt een lichtgewicht, als enige de bovenboei te halen, laverend tussen Stars, Finns en FD’s met ingezakte spinnakers. Een knap staaltje, maar het leverde hem helaas geen punten op. De wedstrijd werd eruit geschoten en iedereen ging dobberend of via een sleep terug naar de haven. En daar aangekomen stond zowaar Dirk La Fleur, meervoudig Nederlands kampioen, om te helpen onze boten op de kant te krijgen. Dirk zeilt al een poosje geen wedstrijden meer maar hij vaart nog wel regelmatig op een klein plasje boven t IJ. Nieuwtje: Dirk zet zijn 1e boot een mooie houten Bonezzi te koop!
Wie mag t Paasei vasthouden?
De uitslag was spannend. Paul en Jörg eindigden met evenveel punten en evenveel eerste plaatsen. Maar Paul had één tweede plek meer en pakte daarmee de overwinning. Hij had de eer om heel even voor de foto de Contender in het Paasei vast te houden. Daarna ging deze weer veilig terug in de vitrine, naast al het andere blinkende goud en zilverwaar van de Koninklijke. Wie o wie mag ‘m volgend jaar even vasthouden?

Jammer van de paar blessures (sterkte mannen), maar al met al was het een prachtig zeilweekend met wisselende omstandigheden. En de Koninklijke heeft het allemaal goed voor elkaar; schitterende voorzieningen zoals de weldadige douches en de en super vriendelijke en behulpzame havenmeesters! Een mooie start van het zeilseizoen.
Kees NED 2806 en vliegende reporter Remco NED 2756
Volledige uitslag





